Dobór spoiwa lutowniczego


Project Description
  • 0
  • 23 sierpnia 2017

Dobór spoiwa lutowniczego

DOBÓR SPOIWA

Dobór spoiwa lutowniczego (lutu) w procesie lutowania ma zasadniczy wpływ na jakość złączy. Gwarantuje on skuteczny przebieg czynności i zapewnia trwałe i solidne połączenie metali. W innym przypadku mogą powstać wadliwe złącza o niezadowalających właściwościach użytkowych lub niewłaściwych parametrach wytrzymałościowych. Zbyt wysoka temperatura topnienia lutu może sprawić nadtopienie materiałów łączonych, co w przypadku lutowania dyskwalifikuje złącze. Naszym klientom oferujemy wiele rodzajów spoiw lutowniczych zarówno do lutowania miękkiego jak i lutowania twardego między innymi: luty srebrne, miedziano-fosforowe, mosiężne, aluminiowe a także luty cynowe.

  • temperatura topnienia lutu musi być niższa od temperatury topnienia lutowanych metali,
  • spoiwo lutownicze powinno dobrze zwilżać powierzchnie lutowanych części,
  • powinowactwo chemiczne lutu do metali łączonych powinno zapewniać tworzenie się na granicy styku roztworów stałych i faz międzymetalicznych,
  • lut w stanie roztopionym powinien wykazywać dobrą lejność,
  • zakres krystalizacji (tj. różnica między temperaturą początku i końca krzepnięcia) lutu nie powinien być zbyt duży,
  • lut powinien mieć dostateczną wytrzymałość i plastyczność,
  • współczynniki rozszerzalności cieplnej lutu i metali łączonych powinny być zbliżone do siebie,
  • spoiwa lutownicze i łączone metale powinny wykazywać podobną odporność na korozję,
  • w stanie roztopionym lut nie powinien się utleniać (dopuszcza się tworzenie łatwo rozpuszczających się tlenków),
  • lut nie powinien zawierać drogich i deficytowych pierwiastków,
  • w zależności od przeznaczenia lutowanych elementów, spoiwa lutownicze powinny odznaczać się dobrą przewodnością elektryczną, dobrą skrawalnością, odpornością na korodujące działanie różnych ośrodków itd.

Luty z cyną – Są wrażliwe na nagłe ochładzanie, zwłaszcza przy lutowaniu elementów różniących się współczynnikami rozszerzalności cieplnej.

Luty z krzemem – Dzięki krzemowi złącze jest bardziej estetyczne. Nie polecane do złączy, które będą narażone na uderzenia, wibracje lub zwiększone naciski, gdyż krzem może tworzyć kruche związki.

Luty do zasolonego środowiska – Są takimi lutami, które cechują się wysoką zawartością srebra (> 40 %) oraz, choć nie koniecznie, dodatkiem cyny. Przy takich lutach, wykorzystywanych w konstrukcjach morskich, straty cynku w procesach galwanicznych są zredukowane.

Lutowanie wielostopniowe – Należy stosować stopy lutownicze o wąskim zakresie temperatur topnienia. Dobiera się luty o kolejno to niższej wymaganej temperaturze lutowania, aby uniknąć zjawiska powtórnego topnienia wcześniejszych połączeń.

Lutowanie niklu i jego stopów – Nikiel i jego stopy są materiałami wrażliwymi na pęknięcia podczas lutowania. Wskazana jest niska zawartość cynku w takich lutach oraz podwyższona wymagana temperatura procesu lutowania.

Luty z kadmem – Cechują się dobrą płynnością dobrymi właściwościami mechanicznymi oraz są bardziej ekonomiczne od tych bez kadmu. Służą do łączenia wielu materiałów – od miedzi do stali, a nawet łączenia stali kwasoodpornej i węglików spiekanych.

Luty do łączenia węglików – Obecność niklu i manganu podwyższa zwilżalność łączonego materiału. Polecane są szczególnie luty o niższej temperaturze topnienia, zwłaszcza w przypadku małych elementów. Zaleca się luty w postaci taśm przekładkowych, które posiadają wewnętrzną miedzianą warstwę łączoną zdolną do pochłaniania wibracji oraz uderzeń. Węgliki cechują się niższym współczynnikiem rozszerzalności cieplnej niż elementy metalowe, dlatego należy stosować powolne, jednolite podgrzewanie w celu uniknięcia pęknięć. Unikać nagłego chłodzenia po lutowaniu.

Luty do stali nierdzewnych – Przy wyborze lutu należy mieć na uwadze warunki, w jakich złącze ma pracować, ze szczególnym uwzględnieniem wilgotności. Szczególnie wrażliwe są stale bez niklu, z niską zawartością niklu oraz stale serii 400-410-420-430, w przeciwieństwie do stali austenicznej serii 300. Luty bez kadmu, ale zawierające nikiel, dają wyższą wytrzymałość, zwłaszcza przy lutowaniu stali. W przeciwieństwie do nich, luty z kadmem znajdują często zastosowanie w złączach narażonych na korozję powierzchniowa i wewnętrzną.

kursy surowców2 - Kursy surowcow - mobile
kursy surowców2 - Kursy surowców
LUT-SPAW od ponad dwudziestu pięciu lat specjalizuje się w procesach łączenia materiałów

Lutowanie płomieniowe, indukcyjne, piecowe

lutowanie mosiądzu, miedzi i aluminium, stali kwasoodpornych, węglików spiekanych, wolframu i molibdenu