Proces Lutowania


Project Description
  • 0
  • 23 sierpnia 2017

PROCES LUTOWANIA

PROCES LUTOWANIA

Lutowanie jest procesem trwałego łączenia metali poprzez dodanie stopu lutowniczego, który topi się powyżej 450° C (lutowanie twarde) lub poniżej tej temperatury (lutowanie miękkie), przy oddziaływaniu efektu kapilarnego. Efekt ten jest opisywany jako siła, dzięki której szczelina lutownicza jest penetrowana przez płynny lut. Główną zaletą podziału na lutowanie twarde i miękkie jest możliwość łączenia materiałów o różnej temperaturze topnienia i grubości. Równocześnie – dzięki stosunkowo niskiej temperaturze procesu – zostają zachowane geometryczne i fizyczne właściwości materiału.

Proces lutowania związany jest z pojęciem kapilarności, która jest zjawiskiem penetrowania szczeliny lutowniczej przez stopiony lut. W celu prawidłowego wypełnienia szczeliny powinny zostać rozważone zarówno właściwości metalu podstawowego, jak i stopu lutowniczego. Odpowiednia wielkość szczeliny lutowniczej musi być zachowana przy danej temperaturze lutowania.

Zalety i możliwości lutowania

Do wielu zalet metody lutowania, które przekładają się na jej powszechne stosowanie w wielu gałęziach przemysłu, należą:

  • szeroki zakres temperatur procesu,
  • zróżnicowane spoiwa lutownicze, które umożliwiają uzyskanie połączeń o określonych właściwościach,
  • możliwość łączenia większości metali i stopów,
  • możliwość uzyskiwania połączeń o wysokiej estetyce,
  • możliwość uzyskiwania połączeń o wytrzymałości w niektórych przypadkach zbliżonej do wytrzymałości łączonych materiałów,
  • możliwość wykonywania konstrukcji złożonych z wielu połączeń w ramach jednej operacji,
  • łatwość i prostota automatyzacji,
  • możliwość wytwarzania złożonych konstrukcji,
  • możliwość łączenia metali ze szkłem, porcelaną i ceramiką,
  • duża ekonomiczność procesu,
  • możliwość łączenia materiałów trudno zwilżalnych.

Etapy procesu lutowania:

Lutowanie materiałów wymaga:

  • ukształtowania i oczyszczenia powierzchni łączonych części,
  • nagrzania ich do temperatury wyższej o 30-50 st. C od temperaturze topnienia lutu,
  • nałożenia topnika, roztopienia lutu i wprowadzenia go między łączone powierzchnie,
  • wzajemnej adhezji i dyfuzji,
  • skrzepnięcia i ochłodzenia lutowiny.

W praktyce poszczególne etapy przeważnie się zazębiają, a niekiedy niektóre z nich przebiegają równocześnie (np. nagrzewanie części i topienie lutu).

Trwałość lutowanego połączenia w dużym stopniu zależy od przylegania lutu do połączonych powierzchni, co z kolei jest uzależnione od zdolności zwilżania, tj. zdolności pokrywania powierzchni lutowanych części cienką, równomierną i nieprzerwaną powłoką ciekłego spoiwa. Warunkiem zwilżania jest, by siły przyciągania między cząsteczkami ciekłego lutu a cząsteczkami lutowanych metali (zw. siłami adhezji) były większe od sił spójności pomiędzy cząsteczkami ciekłego lutu (zw. siłami kohezji). Jak widać, lutowanie twarde i lutowanie miękkie (luty miękkie), to procesy, których przeprowadzenie wymaga dużej wiedzy specjalistycznej.

kursy surowców2 - Kursy surowcow - mobile
kursy surowców2 - Kursy surowców